Doğduğumuz an, bir bedenle birlikte bir de sessiz eşlikçi gelir. Adını kimse bilmez. Ama bazen çocukken duyduğumuz iç ses, oyun oynarken yöneldiğimiz bilinmez köşe, rüyalarımızda bize yol gösteren silüet işte hep o sessiz rehberin izleridir.
Fakat zaman geçtikçe Hayat kalabalıklaştıkça Öğretiler, korkular, sorumluluklar arttıkça O rehber konuşmamaya başlar. Susar. Çünkü sen artık dış sesi daha çok dinliyorsundur.
Ruh Rehberi Kimdir?
O, senin öz benliğinden biraz önce gelendir. Seninle birlikte yürümek için, bazı seçim anlarında seni dürtmek için, bazen sadece göğsünün ortasına bir sıcaklık bırakmak için ve bazen de sadece gözlerinden birini yaşla ıslatmak için vardır. Ama onunla bağlantın koparsa, kendini yalnız sanırsın. Halbuki yalnız kalmazsın. Sadece sesini duyamaz olursun.
Bu Dua Ne İçin?
Bu dua bir yakarış değil. Bu, bir bağın yeniden kurulmasıdır. İçindeki eski bilgeye, sen doğmadan seni bilen parçaya, unuttuğun ama seni asla terk etmeyen sese yeniden seslenmektir.
Ey çocukluğumda beni sessizce izleyen, Ey geceleri korktuğumda içime huzur bırakan, Ey ben unuttukça susan, ben hatırladıkça yaklaşan Bugün sana yeniden sesleniyorum. Beni seninle doğduğum halime götür. Kirlerimi değil, niyetimi gör. Yolumu aydınlatma, ama aydınlığı hatırlamamı sağla. Eğer uzaklaştıysan, ben geri geldim. Ve bu kez sadece seni dinlemek için sustum. Beni bulma Ben seni yeniden çağırıyorum.
Duanın Uygulanışı
Bu dua sesli okunmaz. Yalnızca göğsün ortasında bir bölgeye odaklanılarak, içten geçilir. Zaman önemli değildir. Ama sessizlik ve niyet şarttır.
- Yalnız bir yerde, loş ışıkta otur.
- Gözlerini kapatma. Sadece bakmayı bırak.
- Bu duayı içinden geçir. Her satırdan sonra birkaç saniye dur.
- Ruh rehberinin varlığını hatırlamaya çalışmak yerine, onu .
Ne Zaman Etkilidir?
- Kaybolduğunu düşündüğünde ama nereye gitmek istediğini bilmediğinde
- Çocukluğunu hatırlamak isteyip gözyaşı geldiğinde
- Kimse seni anlamadığında ama yine de içinden bir şeyin tamam dediğinde
- İç sesin bir süredir hiç konuşmuyorsa
Unutma
Ruh rehberi bir kişi değil. O bir ses değil. O seninle doğmuş bilgeliğin yankısıdır. Ve sen onu unuttuğunda, o seni terk etmez. Sadece senin dönüşünü bekler.
Bu dua bir çağrı değil. Bu, geri dönene hoş geldin demek içindir. Ve bazı şeyler, yalnızca fısıltıyla hatırlanır.