Kategoriler
AstrolojiPopüler KonularYaşam RehberiKariyer TavsiyeleriKişisel GelişimZenginler ve FakirlerSite TanıtımlarıKaranlık İnternet GerçekleriNe? Nedir? Nasıl?Kadim Gizli BilgilerMeditasyon ve OlumlamalarSpiritüalizmSpiritüel Rüya TabirleriYurt Dışında EğitimDualarBilgisayar ve GüvenlikYZ ile Para Kazanma Rehberi

Doğmamış Çocukların Ruhuna Hitap Eden (Bilinçaltı Barış) Duası

Her insan hayatı boyunca birini kaybeder.
Ama bazen, henüz dünyaya bile gelmemiş olan birini kaybeder.
Ve o kayıp, ne bir mezar taşına yazılır, ne bir hatıra defterine...
Yalnızca bilinçaltında bir iz bırakır.

Bu iz, bazen bir rüyada görünür, bazen beklenmedik bir duygunun içinde yankılanır.
Sanki içinden bir ses, hiç doğmamış birini özlüyor gibidir.
İşte bu yazı, o görünmeyen bağa yazılmış bir duadır.

“Doğmamış Ruh” Ne Demektir?

Bu sadece düşük ya da vefatla sonuçlanan bir gebelik değildir.
Bazen bir niyet, bir ihtimal, bir dua bile... ruhsal bir varlık doğurur.
Ve o varlık, fiziksel dünyaya gelmemiş olsa da, ruh düzeyinde bir varoluş taşır.

Bu ruhlar bazen:

  • Anne karnında veda edenler,
  • Henüz düşünce halinde bile şekillenenler,
  • İsim verilmemiş ama hissedilmiş olanlardır.

Ve insan ruhu, onların eksikliğini fark etmese bile... bilinçaltı o bağı asla unutmaz.

Neden Bir Dua Gerekir?

Çünkü ruhsal barış, sadece yaşayanlarla değil; gelmeyenlerle de kurulmalıdır.
Doğmamış bir çocuğa söylenmemiş bir söz, yıllarca içimizde titreşebilir.
Bu dua, o titreşimi serbest bırakmak için yazıldı. Bir veda değil, sessiz bir kucaklaşmadır.

Bilinçaltı Barış Duası

Ey sesini hiç duyamadığım, ama kalbimde yankısını hissettiğim varlık,
Sana hiçbir isim veremedim... ama varlığını unutmadım.

Belki bir andın... belki bir hücre... belki sadece bir sezgi…
Ama sen bendeydin. Ve ben sana borçlu olduğumu hissediyorum.

Bu dünya sana ev olamadı, ama ruhumda senin için bir yer hep var oldu.
İşte şimdi o yeri aydınlatıyorum:

Sen tamamlanmadın, ama tamamlamaya yardım ettin.
Beni eksiltmedin… aksine, içimde başka bir şeyi uyandırdın.

Ve şimdi içimden çıkan bu ışıkla söylüyorum:
“Sen sevildin. Her şey için teşekkür ederim.”

Gideceğin yere barışla git.
Ben artık seni gözyaşıyla değil, ışıkla uğurluyorum.

Bu Dua Ne Zaman Edilmeli?

Durum İçsel His Önerilen Zaman
Yıllar önceki bir kaybın içinden çıkamadığında Derin bir hüzün ama nedenini bilmediğin bir boşluk Ay ışığında yalnız bir gece
Anne olmaya hazırlanırken geçmişten gelen bir ağırlık hissedildiğinde Gerginlik, duygusal yük Yeni bir başlangıçtan önce
Rüyalarında belirsiz çocuk figürleri gördüğünde İçinde sesini tanımadığın biriyle konuşuyor gibi hissettiğinde Sabahın ilk ışığında, kimse uyanmadan

Barış, Sessiz Gelen Işıktır

Bu dua bir ritüel değil, bir içsel tamamlanmadır.
Ne bir tövbe, ne bir yas... sadece bir fark ediştir.

Çünkü bilinçaltındaki bir yükü bırakmak bazen sözlerle değil,
ruhuna “duyulduğunu” hissettirmekle olur.

Unutma: Sen birini hiç tanımamış olabilirsin.
Ama ruh, her teması hatırlar. Ve bu dua, seni de onu da huzura taşıyabilir.